در فرآیند پیگیری مداوم صنعت داروسازی از نوآوری و پیشرفت ، سیستم های انتشار پایدار دارویی به یک منطقه اصلی برای بهبود اثربخشی دارو و بهینه سازی تجربه درمان بیمار تبدیل شده اند.PVP\/Povidone K، به عنوان یک ماده پلیمری با عملکرد عالی ، نقش اساسی در سیستم های پایدار دارویی دارد. ساختار و خواص منحصر به فرد آن ، آن را قادر می سازد تا میزان انتشار داروها را به روش های مختلفی برای تأمین نیازهای داروهای مختلف و سناریوهای درمانی کنترل کند. در این مقاله به طور عمیق مکانیسم نظارتی ، نمونه های کاربردی و روند توسعه صنعت پوویدون در سیستم های پایدار دارویی ، ارائه بینش های جامع و عمیق برای متخصصان در زمینه دارویی و افراد از همه جنبه های زندگی که نگران تحقیقات و توسعه مواد مخدر هستند ، بررسی خواهد شد.
1. خصوصیات و ساختار اساسی
Povidone ، که از نظر شیمیایی به عنوان پلی ویدون شناخته می شود ، یک ترکیب پلیمری غیر یونی است که توسط پلیمریزاسیون {1}}} وینیل -2- monomers پیرولیدون تشکیل شده است. ساختار مولکولی آن یک مورفولوژی زنجیره ای خطی را نشان می دهد ، و گروه پیرولیدون در زنجیره یک سری از خصوصیات عالی به Povidone می دهد. Povidone حلالیت خوبی دارد و می تواند در آب و انواع حلالهای آلی حل شود. این خاصیت باعث می شود تا در هنگام تهیه آماده سازی مواد مخدر با مواد مخدر مختلف مخلوط شود تا از پراکندگی یکنواخت دارو اطمینان حاصل شود. در عین حال ، Povidone همچنین دارای خواص فیلم و چسب بسیار خوبی است و می تواند یک لایه فیلم پایدار را بر روی سطح ذرات مواد مخدر تشکیل دهد ، یا به عنوان یک چسب برای ترویج تشکیل ذرات دارویی عمل کند. علاوه بر این ،(PVP) سری K 9003-39-8زیست سازگاری خوبی دارد و نسبت به بافت ها و سلول های انسان تحریک کننده تر است ، که ایمنی آن را در زمینه پزشکی تضمین می کند.
محصولات Povidone با درجات مختلف پلیمریزاسیون دارای وزن مولکولی مختلفی هستند که از هزاران تا میلیون ها نفر است. Povidone با وزن مولکولی پایین تر معمولاً از حلالیت و سیالیت بالاتری برخوردار است و برای برخی از آماده سازی هایی که نیاز به سرعت انتشار سریع تر دارو دارند ، مناسب است. در حالی که پوودون با وزن مولکولی بالاتر دارای خواص فیلم و چسب قوی تر است و برای تهیه آماده سازی های پایدار برای دستیابی به کنترل دقیق میزان انتشار دارو مناسب تر است.
2. برنامه های متداول در زمینه دارویی
Povidone به طور گسترده ای در زمینه دارویی مورد استفاده قرار می گیرد و جنبه های بسیاری را پوشش می دهد. در تهیه قرص ، Povidone اغلب به عنوان چسب استفاده می شود ، که می تواند نیروی اتصال بین پودرهای مواد مخدر را تقویت کرده و قرص ها را در شکل گیری و سختی مناسب در حین قرص نگه دارد. به عنوان مثال ، در تولید برخی از قرص های آنتی بیوتیک ، اضافه کردن مقدار مناسب Povidone می تواند به طور موثری پایداری با کیفیت قرص ها را بهبود بخشد و بروز مشکلات مانند تقسیم و قرص های گشاد را کاهش دهد.
در تزریق ، از پوویدون می توان به عنوان محلول ساز برای کمک به حل و حل کننده داروهای محلول در محلول و بهبود حلالیت و فراهمی زیستی داروها استفاده کرد. برای برخی از داروهای دارای حلالیت چربی زیاد ، مانند برخی از داروهای استروئیدی ،غوغابا تشکیل پیوندهای هیدروژن یا مجتمع های مولکول های دارویی می تواند پراکندگی داروها را در محلول های آبی افزایش دهد و از این طریق اطمینان حاصل شود که داروها می توانند به راحتی در بدن انسان تزریق شوند و نقش ایفا کنند.
علاوه بر این ، Povidone همچنین می تواند برای تهیه مواد پوشش مواد مخدر ، عوامل تعلیق ، تجزیه کننده ها و غیره در مواد پوشش استفاده شود ، Povidone می تواند یک لایه فیلم یکنواخت و سخت برای محافظت از دارو در برابر محیط خارجی و کنترل میزان انتشار دارو ایجاد کند. در عوامل تعلیق ، پوودون می تواند پایداری تعلیق را افزایش داده و از رسوب ذرات دارویی جلوگیری کند. در فروپاشی ، پوودون می تواند به سرعت در آب متورم شود و باعث شود قرص سریع تجزیه شود و دارو را آزاد کند.
3. نمای کلی از سیستم های پایدار دارویی
1. تعریف و اهمیت
سیستم انتشار پایدار دارو به نوعی از فناوری تهیه دارو اشاره دارد که از وسایل فنی خاص و طراحی مواد استفاده می کند تا به آرامی داروها را در بدن با سرعت از پیش تعیین شده آزاد کند ، در نتیجه غلظت داروهای خون پایدار و دستیابی به درمان طولانی مدت را حفظ می کند. در مقایسه با آماده سازی های معمولی سنتی ، سیستم های آزاد شده دارویی مزایای قابل توجهی دارند.
اول ، سیستم های انتشار پایدار مواد مخدر می توانند تعداد تجویز مواد مخدر را کاهش دهند. برای برخی از داروهایی که برای مدت طولانی باید مصرف شوند ، مانند داروهای برای درمان بیماریهای مزمن مانند فشار خون بالا و دیابت ، بیماران فقط باید یک روز آماده سازی پایدار را در روز برای حفظ غلظت داروی خون مؤثر برای یک روز کامل مصرف کنند ، که باعث می شود انطباق بیماران با داروها تا حد زیادی باعث کاهش خطر ابتلا به نوسانات ناشی از بیماری شود.
دوم ، سیستم های پایدار دارویی می توانند از اوج و پدیده دره غلظت داروهای خون جلوگیری کنند. پس از تهیه آماده سازی معمولی ، این دارو به سرعت آزاد می شود و غلظت داروهای خون در مدت زمان کوتاهی به اوج می رسد و سپس به سرعت کاهش می یابد. این نوسانات ممکن است عوارض سمی و جانبی دارو را افزایش داده و اثر درمانی دارو را کاهش دهد. سیستم رهاسازی دارویی می تواند دارو را به آرامی و مداوم آزاد کند ، به طوری که غلظت داروی خون در سطح نسبتاً پایداری باقی می ماند ، که نه تنها می تواند اثربخشی دارو را تضمین کند ، بلکه باعث کاهش عوارض سمی و جانبی دارو نیز می شود و ایمنی و اثربخشی دارو را بهبود می بخشد.
5. فن آوری ها و اصول انتشار پایدار دارویی مشترک
فن آوری های مشترک با انتشار پایدار دارویی عمدتاً شامل نوع اسکلت پایدار و پایدار ، کنترل غشای پایدار ، پمپ اسمزی از نوع پایدار و از نوع ارز و از نوع پایدار و غیره است.
انتشار پایدار از نوع اسکلت
1. ماتریس هیدروفیلیک: مواد (مانند HPMC) برای تشکیل یک لایه ژل به سرعت در آب متورم می شوند و برای انتشار آن باید به آرامی از طریق لایه ژل پخش شود.
2. ماتریس قابل تشخیص: مواد (مانند موم ، استرهای اسید چرب) به تدریج در بدن حل می شوند و از بین می روند و داروی محصور شده بر این اساس آزاد می شود.
01
آزادی پایدار کنترل شده با غشای
1. مکانیسم عمل: آب دارو را از طریق غشای نیمه قابل حل حل می کند ، و این دارو به آرامی از طریق میکروپورهای غشایی منتشر و منتشر می شود.
2. عوامل تأثیرگذار: میزان انتشار توسط خواص ، ضخامت و اندازه میکروپور\/تعداد مواد غشایی تعیین می شود.
3. مواد متداول: اتیل سلولز (EC) دارای خواص تشکیل دهنده فیلم خوب و آبگریز قوی است و می تواند به طور موثری انتشار دارو را تنظیم کند.
02
پمپ اسمزی انتشار پایدار
1. مکانیسم اصلی: استفاده از اختلاف فشار اسمزی در داخل و خارج از غشای برای هدایت محلول دارو برای آزاد شدن با سرعت ثابت از طریق سوراخ رهاسازی دارو.
2. ترکیب: حاوی داروها ، مواد غشایی نیمه قابل قبول ، مواد فعال فشار اسمزی و پیشرانه ها.
3. فرآیند رهاسازی: پس از مواجهه با آب ، آب برای حل دارو و مواد فعال فشار اسمزی به داخل قرص نفوذ می کند تا یک محلول هایپرتونیک تشکیل شود ، که به طور مداوم از طریق میکروپورهای غشای نیمه قابل پخش آزاد می شود.
03
انتشار پایدار تبادل یون
1. اصل اصلی: رزین حاوی گروه های تبادل یونی است که می توانند یونهای دارویی را برای تشکیل مجتمع ها جذب کنند.
2. مکانیسم انتشار: یونهای دارویی به تدریج از طریق تغییرات pH یا رقابت یونی از بین می روند.
3. ویژگی ها: مناسب برای محیط دستگاه گوارش و می تواند در قسمت های خاص به انتشار هدفمند برسد.
04
4. مکانیسم نظارتی Povidone در سیستم های پایدار دارویی
ult اثر انتشار پایدار به عنوان یک ماده اسکلت
1. اطلاعات اسکلت ژل آبگریز و انتشار دارو
هنگامی که Povidone به عنوان یک ماده اسکلت ژل آبگریز استفاده می شود ، نقش مهمی در سیستم انتشار پایدار دارو دارد. در طی فرآیند آماده سازی ، Povidone به طور مساوی با دارو مخلوط می شود تا اسکلت با یک ساختار خاص تشکیل شود. هنگامی که آماده سازی وارد بدن می شود و با آب موجود در دستگاه گوارش در تماس است ،PVP\/Povidone Kبه سرعت آب و تورم را جذب می کند و یک لایه ژل آبگریز مداوم را روی سطح قرص تشکیل می دهد. این لایه ژل دارای ویسکوزیته و خاصیت ارتجاعی بالایی است و مانند سدی عمل می کند که مانع آزاد شدن سریع دارو می شود.
مولکول های دارویی قبل از جذب در گردش خون باید از طریق این لایه ژل در مایع گوارشی اطراف آن پخش شوند. میزان انتشار دارو توسط عوامل زیادی از جمله ضخامت لایه ژل ، تخلخل و ضریب انتشار دارو در ژل تحت تأثیر قرار می گیرد. با گذشت زمان ، مواد اسکلت به تدریج حل می شود ، ضخامت لایه ژل به تدریج کاهش می یابد و داروی داخل آن همچنان به بیرون می رود و از این طریق به رها شدن آهسته دارو می رسد.
به منظور درک شهودی تر تأثیر پوویدون به عنوان یک ماده اسکلت ژل آبگریز بر میزان انتشار دارو ، ما یک سری قرص های پایدار دارویی را با محتوای مختلف پوویدون از طریق آزمایش تهیه کردیم و رفتار انتشار داروی آنها را مورد مطالعه قرار دادیم. نتایج تجربی در جدول زیر نشان داده شده است:
| محتوای Povidone (٪) | انتشار دارو در 1 ساعت (٪) | 4- ساعت انتشار داروی (٪) | انتشار مواد مخدر در 8 ساعت (٪) | 24- ساعت انتشار داروی (٪) |
| 10 | 25.6±2.3 | 45.8±3.1 | 62.5±4.2 | 85.3±5.1 |
| 20 | 18.5±1.8 | 35.6±2.5 | 50.2±3.5 | 75.8±4.8 |
| 30 | 12.3±1.5 | 25.4±2.0 | 38.6±3.0 | 60.5±4.0 |
از داده های موجود در جدول ، می توان دریافت که با افزایش محتوای Povidone ، میزان داروی آزاد شده در نقاط زمانی مختلف به تدریج کاهش می یابد ، این نشان می دهد که افزایش محتوای Povidone می تواند به طور مؤثر سرعت انتشار دارو را کند کند. این امر به این دلیل است که افزایش محتوای Povidone ضخامت لایه ژل را افزایش می دهد و مسیر انتشار دارو طولانی تر می شود ، بنابراین سرعت انتشار دارو را کاهش می دهد.
2.Synergy با سایر مواد اسکلت
Povidone همچنین می تواند در هم افزایی با سایر مواد اسکلت برای بهینه سازی بیشتر اثر انتشار پایدار دارو استفاده شود. به عنوان مثال ، مخلوط کردن پوویدون با هیدروکسی پروپیل متیل سلولز (HPMC) به عنوان یک ماده اسکلت می تواند بازی کاملی را به مزایای هر دو بدهد. HPMC دارای خواص فیلم سازی و تولید آب خوبی است و می تواند یک لایه ژل پایدار تشکیل دهد. در حالی کهپلی وینیل پولیپیرولیدونچسبندگی قوی و سازگاری دارویی دارد که می تواند اختلاط یکنواخت داروها و مواد اسکلت را ترویج کند.
هنگامی که این دو در ترکیب استفاده می شوند ، می توان ساختار اسکلت پایدار و یکنواخت تری تشکیل داد و باعث می شود که این دارو پایدارتر شود. مطالعات نشان داده اند که هنگامی که Povidone و HPMC به نسبت خاصی مخلوط می شوند ، منحنی انتشار دارو به مدل آزادسازی مرتبه صفر ایده آل نزدیکتر است ، یعنی این دارو به طور مداوم با سرعت ثابت آزاد می شود. با تنظیم نسبت Povidone و HPMC ، می توان میزان انتشار دارو را دقیقاً کنترل کرد تا نیازهای انتشار پایدار داروهای مختلف را برآورده کند.
● تأثیر بر حلالیت مواد مخدر و رابطه پایدار آزادی
1. اصل حلالیت
پوودون اثر حلالیت قابل توجهی دارد و می تواند حلالیت داروهای محلول در محلول را بهبود بخشد. اثر حلالیت آن عمدتاً بر اساس اصول زیر ساخته شده است: گروه کربونیل در مولکول Povidone دارای آبگریز قوی است و می تواند پیوندهای هیدروژن یا مجتمع هایی را با گروه های قطبی (مانند گروه های هیدروکسیل ، گروه های آمینه و غیره) در مولکول های دارو تشکیل دهد. این تعامل اجازه می دهد تا مولکول های دارویی در ساختار مولکولی پوودون بهتر پراکنده شوند و از این طریق حلالیت دارو را در محلول افزایش دهند.
علاوه بر این ، Povidone همچنین می تواند با تشکیل میسل یا مصالح مولکولی ، داروهای محلول ضعیف را محاصره کند و از این طریق پراکندگی و پایداری داروها را بهبود بخشد. به عنوان مثال ، برای برخی از داروهای دارای حلالیت لیپید زیاد ، پوودون می تواند آنها را در داخل مولکول محاصره کند تا ساختاری مشابه میسل ها تشکیل شود و به دارو اجازه می دهد تا در آب پایدار باشد و از این طریق حلالیت دارو را بهبود بخشد.
2. همبستگی بین حلالیت و میزان انتشار دارو
حلالیت یک دارو از نزدیک با میزان انتشار آن ارتباط دارد. به طور کلی ، داروهای دارای حلالیت بالاتر نیز نسبتاً سریع در بدن آزاد می شوند. Povidone می تواند با افزایش حلالیت داروها ، انتشار اولیه داروها را تا حدی تسریع کند ، اما در عین حال ، به دلیل حضور در اسکلت ، اثر مسدود کننده خاصی در انتشار بعدی داروها خواهد داشت.
در کاربردهای عملی ، تعادل در انتشار اولیه و میزان انتشار پایدار داروها با تنظیم منطقی دوز پوودون و نسبت داروها بهغوغابرای دستیابی به یک اثر رهاسازی پایدار ایده آل. به عنوان مثال ، هنگام تهیه آماده سازی پایدار از یک داروی محلول ضعیف برای درمان بیماریهای قلبی عروقی ، اضافه کردن مقدار مناسب پوویدون می تواند حلالیت اولیه دارو را افزایش دهد ، به گونه ای که می تواند به سرعت به غلظت مؤثر داروی خونی برسد تا نیازهای فوری درمان را برآورده کند. در عین حال ، با کنترل محتوای Povidone در اسکلت ، اطمینان حاصل می شود که این دارو به طور مداوم و به آرامی در مدت زمان بعدی آزاد می شود ، غلظت داروی خون پایدار را حفظ می کند و از اثربخشی طولانی مدت درمان اطمینان می یابد.
به منظور بررسی تأثیر پوویدون بر میزان حلالیت و میزان انتشار داروها ، آزمایش های مربوطه را انجام دادیم. مصرف یک داروی محلول ضعیف به عنوان نمونه ، آماده سازی مواد مخدر با متفاوتPVP\/Povidone Kمحتویات تهیه شد و انتشار دارو و حلالیت در نقاط زمانی مختلف اندازه گیری شد. نتایج تجربی در جدول زیر نشان داده شده است:
| محتوای Povidone (٪) | حلالیت دارو (میلی گرم در میلی لیتر) | انتشار دارو در 1 ساعت (٪) | 4- ساعت انتشار داروی (٪) | انتشار مواد مخدر در 8 ساعت (٪) | 24- ساعت انتشار داروی (٪) |
| 0 | 0.5±0.05 | 10.2±1.0 | 25.6±2.0 | 40.5±3.0 | 65.3±4.0 |
| 5 | 1.2±0.10 | 18.5±1.5 | 35.8±2.5 | 50.6±3.5 | 75.8±4.5 |
| 10 | 2.0±0.15 | 25.6±2.0 | 45.8±3.0 | 62.5±4.0 | 85.3±5.0 |
از داده های موجود در جدول ، می توان دریافت که با افزایش محتوای Povidone ، حلالیت دارو به طور قابل توجهی بهبود می یابد و میزان انتشار این دارو در نقاط زمانی مختلف نیز افزایش می یابد. این نشان می دهد که اثر حلالیت Povidone می تواند باعث آزاد شدن دارو شود ، اما لازم به ذکر است که محتوای Povidone خیلی زیاد ممکن است باعث شود که این دارو خیلی سریع آزاد شود و بر اثر انتشار پایدار تأثیر بگذارد. بنابراین ، در کاربردهای عملی ، لازم است که با توجه به ویژگی های دارو ، دوز پوویدون را به طور منطقی انتخاب کنید و درمان برای دستیابی به بهترین اثر رهاسازی پایدار دارویی نیاز دارد.
● نقش در سیستم انتشار پایدار کنترل شده غشای
1. خصوصیات به عنوان یک ماده غشایی
در سیستم انتشار پایدار کنترل شده با غشای ، Povidone می تواند به عنوان بخشی از مواد غشایی مورد استفاده قرار گیرد و با سایر مواد تشکیل دهنده فیلم (مانند اتیل سلولز ، استات سلولز و غیره) مخلوط شود تا یک فیلم پوشش تهیه شود. علاوه بر این از پوودون می تواند عملکرد غشای را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد و آن را برای انتشار پایدار مواد مخدر مناسب تر می کند.
Povidone از انعطاف پذیری خوبی برخوردار است ، که می تواند فیلم پوشش را هنگام بسته بندی ذرات مواد مخدر مناسب تر کند و شکستن آن آسان نیست. در عین حال ، Povidone همچنین دارای یک آبگریز خاص است که می تواند نفوذپذیری غشاء را تنظیم کند ، به طوری که آب به درستی می تواند به داخل غشای نفوذ کند و انحلال و آزاد شدن دارو را تقویت کند. علاوه بر این ، Povidone دارای چسبندگی قوی است که می تواند نیروی پیوند بین غشای و ذرات دارو را تقویت کند و از پایداری فیلم پوشش در هنگام ذخیره و استفاده اطمینان حاصل کند.
به عنوان مثال ، هنگام تهیه یک میکرو گلوله دارویی برای درمان دیابت ، پوویدون و اتیل سلولز به عنوان مواد فیلم پوشش مخلوط می شوند. وجود Povidone باعث می شود فیلم سازی آسان شود و می تواند یکپارچگی خوبی را در محیط های مختلف pH در دستگاه گوارش حفظ کند تا از انتشار زودرس داروها جلوگیری شود. با تنظیم نسبت پوویدون و اتیل سلولز ، فیلم های پوشش با نفوذپذیری های مختلف و خواص مکانیکی می توانند برای برآورده کردن نیازهای پایدار داروهای مختلف آماده شوند.
ترتیب. تنظیم نفوذپذیری غشای و کنترل انتشار مواد مخدر
با تنظیم نسبت Povidone در مواد غشایی ، نفوذپذیری فیلم پوشش را می توان دقیقاً تنظیم کرد و در نتیجه به کنترل مؤثر میزان انتشار دارو می رسید. وقتیغوغامحتوا افزایش می یابد ، آبگریز غشای افزایش می یابد و مولکول های آب می توانند به راحتی در غشای داخل کشور نفوذ کنند و به دارو اجازه می دهند تا حل و رها شود. در مقابل ، کاهش محتوای Povidone باعث کاهش نفوذپذیری غشاء و کاهش سرعت انتشار دارو می شود.
علاوه بر این ، Povidone می تواند از نظر شیمیایی اصلاح شود تا ساختار و خواص مولکولی آن را تغییر دهد ، و نفوذپذیری غشایی و میزان انتشار دارو را می توان دقیقاً بیشتر تنظیم کرد. به عنوان مثال ، اصلاح متقابل Povidone برای تشکیل یک غشای شبکه با اندازه و ساختار منافذ خاص می تواند با دقت بیشتری میزان انتشار دارو را کنترل کرده و به تنظیم دقیق انتشار دارو برسد.
به منظور تأیید تأثیر Povidone بر نفوذپذیری غشایی و میزان انتشار دارو ، ما آزمایش های زیر را انجام دادیم: یک سری از فیلم های پوشش با محتوای مختلف Povidone تهیه شده ، روی سطح ذرات دارویی پوشیده شده و سپس انتشار دارو در مایع معده شبیه سازی شده اندازه گیری شد. نتایج تجربی در جدول زیر نشان داده شده است:
| محتوای Povidone (٪) | شار آب غشایی (g\/(m² ・ h)) | انتشار دارو در 1 ساعت (٪) | 4- ساعت انتشار داروی (٪) | انتشار مواد مخدر در 8 ساعت (٪) | 24- ساعت انتشار داروی (٪) |
| 10 | 5.6±0.5 | 15.3±1.5 | 30.6±2.5 | 45.8±3.5 | 70.5±4.5 |
| 20 | 8.5±0.8 | 25.6±2.0 | 45.8±3.0 | 62.5±4.0 | 85.3±5.0 |
| 30 | 12.3±1.0 | 35.8±2.5 | 55.6±3.5 | 70.8±4.5 | 90.5±5.5 |
از داده های موجود در جدول ، می بینیم که با افزایش محتوای Povidone ، شار آب غشای به تدریج افزایش می یابد و میزان داروی آزاد شده در نقاط زمانی مختلف نیز بر این اساس افزایش می یابد. این نشان می دهد که با تنظیم نسبت Povidone در مواد غشایی ، نفوذپذیری غشای را می توان به طور مؤثر تنظیم کرد و در نتیجه به کنترل دقیق میزان انتشار دارو می رسید.
Povidone ، به عنوان یک ماده پلیمری که به طور گسترده در زمینه پزشکی مورد استفاده قرار می گیرد ، نقش مهمی در سیستم های پایدار دارویی دارد. این حلالیت ، خواص تشکیل دهنده فیلم ، چسبندگی و زیست سازگاری خوب است و خصوصیات ساختار مولکولی آن تعیین می کند که می تواند میزان انتشار دارو را از طریق مکانیسم های مختلف تنظیم کند. در نوع اسکلت-انتشار پایدار ، به عنوان یک ماده اسکلت ژل آبگریز ، هنگام ملاقات با آب برای جلوگیری از انتشار دارو ، یک لایه ژل تشکیل می دهد و همچنین می تواند با سایر مواد اسکلت هم افزایی کند تا اثر پایدار را بهینه کند. با استفاده از محلول سازی ، با تعامل با مولکول های دارویی ، حلالیت را بهبود می بخشد و میزان انتشار اولیه و بعدی داروها را متعادل می کند. در سیستم های آزادسازی پایدار کنترل شده با غشای ، به عنوان یک ماده غشایی ، می تواند انعطاف پذیری ، نفوذپذیری و چسبندگی غشای را بهبود بخشد و با تنظیم نسبت آن در مواد غشایی ، نفوذپذیری غشای را به طور دقیق تنظیم کند ، به منظور دستیابی به کنترل دقیق انتشار دارو. از موارد کاربردی ، سیستم انتشار پایدار دارویی که در آنPVP\/Povidone Kشرکت کنندگان در انواع آماده سازی دارویی به خوبی عمل کرده اند ، که نه تنها باعث بهبود انطباق بیمار با دارو می شود ، بلکه باعث افزایش اثر درمانی داروها نیز می شود. این دارای ارزش و چشم انداز کاربردی مهم در صنعت داروسازی است.